شيخ حسين انصاريان

119

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)

زير [ قصرهاىِ ] آنها جارى است ، راهنمايى مىكند . * [ آغازِ ] نيايششان در آن جا [ اين است كه ] : خدايا ! از هر عيب و نقصى منزّهى ، و درود خدا در آن جا به آنان عطا كردن سلامتى كامل است ، و پايان‌بخشِ نيايششان اين است كه همه ستايش‌ها ويژهء خدا مالك و مربّى جهانيان است . قرآن مجيد روگردانان از عبادات و طاعات را دچار مرض استكبار مىداند كه از پس اين مرض به بىدينى و جدايى از حقايق و واقعيت‌ها گراييده و به دنيا و آخرت خود لطمه و ضربهء جبران‌ناپذير مىزنند . وَاسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ وَ إنَّها لَكَبيرةٌ إلّا عَلَى الْخاشِعينَ » « 1 » از صبر و نماز [ براى حل مشكلات خود و پاك ماندن از آلودگىها و رسيدن به رحمت حق ] كمك بخواهيد و بىترديد اين كار جز بر كسانى كه در برابر حق قلبى فروتن دارند دشوار و گران است . در هر صورت سنگين دانستن عبادات و تلقين اين معنى كه آراسته شدن به حقايق الهيه بسى سخت و دشوار است ، انسان را از خدا و كمالات و فضايل دور كرده و تبديل به حيوانى شرير و موجودى فاسق و فاجر نموده و باعث بسته شدن هشت درِ بهشت و بازشدن هفت درِ جهنّم به روى انسان است . مرد حق از دين و دنيا فارغ است * چونكه اين بتخانهء دنيا شكست مرد حق را جُبّه و دستار نيست * يا بد و نيك جهانش كار نيست مرد حق خود را به حق پيوسته است * بر سر تخت سَما بنشسته است رو كه از اسرار مردان غافلى * مانده‌اى اينجا به دام جاهلى اندر اينجا مانده‌اى در قيد تن * چاك كن بر خويشتن اين پيرهن تو به ناز و نعمت و تن پرورى * همچو حيوان در شماران خرى

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) : 45 .